Leiden verdween twee keer bijna. In 1574 hield een uitgehongerde textielstad een Spaans beleg net vol, tot de polders onderliepen. In 1807 vaagde een ontploft kruitschip een halve wijk weg. En beide keren bouwde de stad juist op die plek verder aan iets nieuws: een universiteit, de oudste botanische tuin van Nederland, en op de ruïne van 1807 een laboratorium waar Heike Kamerlingh Onnes helium vloeibaar maakte. Deze wandeling van 4,4 kilometer volgt die ene draad langs twaalf stops: Molen De Valk, Museum De Lakenhal, de Weddesteeg waar Rembrandt werd geboren, de Pieterskerk van de Pilgrim Fathers, het Academiegebouw met het Zweetkamertje, de Hortus botanicus, het Van der Werffpark, het stadhuis met de langste renaissancegevel van Nederland, de Koornbrug en de Waag, de Burcht, de Hooglandse Kerk en de Marekerk.