Utrecht bouwde de hoogste kerktoren van Nederland, maar kon de kerk eronder nooit afmaken. In 1122 tekende de keizer hier de stadsrechten, in 1579 werd hier de Unie van Utrecht ondertekend, en in 1713 kwam heel Europa naar deze stad om vrede te sluiten. En tegelijk verloor Utrecht alles wat het aan macht bezat: in 1528 moest de bisschop zijn wereldlijk gezag afstaan aan Karel V, die meteen een dwangburcht liet bouwen om de stad in het gareel te houden. Deze wandeling volgt één vraag langs twaalf stops: wat blijft er staan als de macht weggaat? Je begint op het Vredenburg, waar het kasteel stond dat de Utrechters in 1577 eigenhandig sloopten. Je loopt langs de Oudegracht met haar werven en werfkelders, een havensysteem dat nergens anders ter wereld bestaat. Bij het stadhuis hoor je over de Vrede van Utrecht, op de Vismarkt over het keizerlijk paleis Lofen dat onder je voeten ligt, en in de Choorstraat over Zuster Bertken, die zich 57 jaar liet inmetselen middenin de drukste straat van de stad. Op het Domplein staat het kernverhaal: de storm van 1 augustus 1674, het ingestorte middenschip, en waarom bijna elke gids dat verhaal verkeerd vertelt. Daarna volgen het Academiegebouw met de kapittelzaal van de Unie, de Pieterskerk uit 1048, Paushuize van de enige Nederlandse paus, de stille Nieuwegracht, en tot slot de Catharijnesingel: in 1968 dichtgegooid voor asfalt, in 2020 teruggegraven.